Parmenides z Elei głosił, że byt jest jeden, niezmienny, nieruchomy i wieczny. Uważał, że prawdziwe poznanie dokonuje się za pomocą rozumu, a nie zmysłów, które wprowadzają w błąd, sugerując zmienność i wielość świata. Według niego zmiana, ruch i różnorodność to jedynie złudzenia - skoro coś istnieje, to nie może przestać istnieć, a coś, co nie istnieje, nie może zaistnieć.

Jego stanowisko nazywane jest statyzmem, ponieważ neguje wszelką zmianę i dynamikę rzeczywistości. „To, co jest, jest, a to, co nie jest, nie jest” - ta zasada wyklucza możliwość powstawania, ruchu i przemiany. Świat według Parmenidesa trwa w niezmiennym stanie, a wszelki ruch czy rozwój to jedynie iluzja zmysłów.