Stosunek władców rzymskich do barbarzyńców:

Plemiona barbarzyńskie stanowiły częste zagrożenie dla terenów przygranicznych Imperium Rzymskiego. Cesarzowie rzymscy, aby uspokoić najazdy wrogich plemion w głąb państwa często zawierali porozumienie z tymi ludami. Głównym środkiem służącym w pertraktacjach było nadanie pewnego obszaru ziemi barbarzyńcom, zezwolenie na zamieszkanie w głębi imperium lub opłacenie barbarzyńców za pokój. Cesarze rzymscy widzieli w plemionach barbarzyńskich potencjał militarny, dlatego w taki sposób prowadzili dyplomację z nimi.