Przyczyna wskazana przez Platona: Zdaniem Platona, wszystkie byty indywidualne, jakich przykładami są również ludzie, są nietrwałe i niedoskonałe, w przeciwieństwie do niezmiennych, aczasowych i pełniejszych bytów ogólnych, tzn. idei. Ponadto ludzie mają w swej strukturze bytowej ciało, które według Platona jest ograniczeniem (więzieniem) dla duszy, tak iż stoi na przeszkodzie pełnego rozwoju intelektualnego i moralnego człowieka. W przypadku człowieka można mówić nie tylko o duszy rozumnej, ale też pożądliwej i popędliwej, co wiąże się z emocjami i uczuciami, wprowadzającymi według Platona do życia ludzkiego nieporządek. Nieposkromiona przez rozum pożądliwość i popędliwość może być zatem, wedle Platona, przyczyną chaosu i rozpasania związanych z czynami ludzkimi.

Przyczyna wskazana przez św. Augustyna z Hippony: Zdaniem św. Augustyna z Hippony umysł ludzki jest niedoskonały, a już to może być przyczyną błędów popełnianych przez człowieka. Ponadto, jak twierdził św. Augustyn, człowiek ma wolną wolę, w związku z którą może określić się w stosunku do hierarchii dóbr. Bywa tak, że przez wzgląd na niedoskonałość swojego umysłu i ograniczenia woli człowiek stawia dobra podrzędne (mniejsze, niższe) nad nadrzędnymi (większymi, wyższymi). Dodatkowo, wolność ludzką usprawnia wedle św. Augustyna boska łaska. Przyczynami nieporządku i rozpasania w świecie ludzkim mogą być zatem według św. Augustyna niedoskonałości umysłu ludzkiego i woli, połączone z brakiem oświecenia przez boską łaskę.