Zbrodnia w Palmirach to szereg zbiorowych egzekucji przeprowadzonych przez Niemców między 1939 a 1941 rokiem, w pobliżu wsi Palmiry (obrzeża Puszczy Kampinoskiej). Funkcjonariusze SS i niemieckiej policji rozstrzelali 1700 polskich obywateli (Polacy, Żydzi) przywiezionych z warszawskich więzień i aresztów. Największa fala straceń miała miejsce 20 i 21 czerwca 1940 roku, zamordowano wówczas wielu przedstawicieli polskiej elity intelektualnej, politycznej i kulturalnej, których aresztowano w ramach tzw. Akcji AB.