Proces udoskonalania systemu przekazu informacji w starożytnej Mezopotamii polegał na tym, że przeszli oni z treści mówionej do treści pisanej. Tym samym możliwe było nie tylko przekazywanie informacji na dalekie odległości, ale również przechowywanie treści przekazów dla przyszłych pokoleń.

W starożytnej Mezopotamii znajomość pisma ograniczała się do małej grupy spośród wyższych warstw społecznych, ponieważ