Stalinizm to system sprawowania władzy, będący odmianą komunistycznego totalitaryzmu. 

Stalinizm w Polsce charakteryzował się: wprowadzeniem w kraju  sowieckiego modelu państwa, rozbudowanym aparatem terroru, prześladowaniem rzeczywistych i urojonych wrogów systemu, walką z podziemiem antykomunistycznym (m.in. AK, WiN, organizacja „Nie”), kultem jednostki (ukazanie Stalina jako nieomylnego geniusza) oraz pracą przymusową większości obywateli.

Ponadto zaprowadzono w Polsce propagandę komunistyczną, która miała na celu wychwalanie socjalizmu, partii i wodza. Stanowiła główny instrument władzy państwowej w Polsce ludowej. Propaganda komunistyczna oprócz wpływu na treść przekazu informacyjnego, miała za zadanie kształtowanie postaw jednostek i zwalczanie przekazu Kościoła katolickiego. Jej celem było takie ukształtowanie postaw społeczeństwa, aby podlegało samokontroli (bez udziału służb bezpieczeństwa). Służyła wychowaniu społeczeństwa w uwielbieniu dla władzy, przy jednoczesnej nienawiści do opozycji. Przyczyniła się do upowszechnienia dostępu do kultury. Książki, filmy i przedstawienia teatralne, chociaż służyły komunistycznej propagandzie, stały się dostępne dla każdego.