W nocy z 12 na 13 grudnia 1981 r. nowy przywódca PRL – generał Wojciech Jaruzelski ogłosił wprowadzenie stanu wojennego. Oficjalnie celem wprowadzeniu stanu było wzrastające zagrożenie ze strony ZSRS. W rzeczywistości decyzja ta wynikała z chęci zdławienia działalności „Solidarności”.

Władzę w kraju objęli wyżsi dowódcy wojskowi skupieni w Wojskowej Radzie Ocalenia Narodowego (WRON). To posunięcie było niezgodne z konstytucją PRL, ponieważ trwała wówczas sesja sejmu i to on sprawował najwyższą władzę w państwie.

Na ulice polskich miast wyjechały czołgi i opancerzone transportery. Funkcjonariusze MO i SB aresztowali ok. 5 tys. działaczy „Solidarności” oraz osób rzekomo zagrażających bezpieczeństwu państwa. Na terenie Polski rozlokowano 70 tys. żołnierzy z bronią i ciężkim sprzętem oraz 30 tys. milicjantów. Wprowadzono liczne obostrzenia (np. godzinę milicyjną, zakazano działalności części organizacji społecznych, kontrolowano rozmowy telefoniczne i przesyłaną korespondencję).