Mała stabilizacja zaspokoiła oczekiwania społeczne
tak (przykładowe argumenty)	nie (przykładowe argumenty)
w czasie małej stabilizacji życie toczyło się wolnym rytmem, ale na wyższym poziomie (w stosunku do czasów II wojny światowej i stalinizmu), było przewidywalne i stabilne; Polakom przestał towarzyszyć wszechobecny strach; większy dostęp do „luksusowych” dóbr konsumpcyjnych, np. pralki, odkurzacze, telewizory, adaptery; elita polityczna mogła korzystać z atrakcyjnych wyjazdów na wczasy do Bułgarii, Rumunii czy nad węgierski Balaton; na wsiach otwierano klubokawiarnie; w społeczeństwie pojawiło się poczucie większego bezpieczeństwa i swobody, nastąpił rozwój kultury, powstała wówczas polska szkoła filmowa.	społeczeństwo żyło biednie; ludzie zarabiali marne pensje; fatalnie zaopatrzone sklepy; brak mieszkań i absurdalne pomysły rozwiązania tego problemu; wyjazd za granicę dla „normalnego” Polaka był nieosiągalny; najbardziej zdeterminowani Polacy podejmowali próby ucieczki z zamkniętego kraju; polskie społeczeństwo chciało mieć kontakt z zachodnią kulturą i stylem życia, był to jednak nieosiągalne; w kwietniu 1957 r. partia i kierowany przez nią rząd zaczęły wycofywać się z przeprowadzanych reform; Gomułka zdecydowanie przystąpił do ideologicznej indoktrynacji kultury i walki z Kościołem Katolickim; wzrastał dystans standardu życia Polaków zarówno w stosunku do mocarstw zachodnich, jak i państw sąsiednich - Węgier, Czechosłowacji oraz NRD

Mała stabilizacja nie zaspokoiła oczekiwań ludzi. Co prawda, społeczeństwo polskie przestało żyć w poczuciu ciągłego zagrożenia, jednak wciąż było wiele do poprawienia w zakresie polityki i gospodarki. Wyrazem tego było wystąpienia robotników poznańskich w czerwcu 1956 r. Szybko obok haseł społeczno-ekonomicznych pojawiły się hasła antyrządowe i antykomunistyczne.