Rozwiązanie 1.

Polski ruch robotniczy

Specyfika polskiego ruchu robotniczego polegała na tym, że był niejednorodny, co wiązało się z podziałem ziem polskich między trzech zaborców. W wyniku polityki zaborców wiele organizacji robotniczych mogła działać wyłącznie w konspiracji. Ponadto pierwsze partie związane z ruchem robotniczym wiązały się ze środowiskiem emigrantów. W 1892 r. w Paryżu powołano Polską Partię Socjalistyczną. Główną różnicą odbiegającą od cech charakterystycznych innych ruchów robotniczych było poruszanie przez partie m.in. PPS kwestii niepodległościowych. 

 

Rozwiązanie 2.

Specyfika ruchu robotniczego

Polski ruch robotniczy charakteryzował się tym, że w odróżnieniu do pozostałych ugrupowań podnosił sprawę odbudowy niepodległego państwa polskiego. Co prawda na ziemiach polskich istniała partie pozbawione takich żądań, które postulowały wyłącznie poprawę bytu warstwy robotniczej, skrócenia czasu pracy i upaństwowienia środków produkcji. Takimi ugrupowaniami były SDKPiL oraz PPSD. Kwestia niepodległościowa stanowiła zaś główny cel PPS, której kluczowym działaczem stał się Józef Piłsudski.