Tytułem "król chłopów" nazwano Kazimierza Wielkiego. Wynikał on z polityki społecznej prowadzonej przez tego króla, która polegała na obniżaniu opłat i dziesięciny należnych od chłopów. Ponadto monarcha zobowiązał się do opieki nad chłopami w czasie głodu i epidemii poprzez dostarczanie żywności oraz wspierał działalność osadniczą na ziemiach polskich.