Niemcy prowadzili masowe wysiedlenia - ok. 110 tys. Polaków z Zamojszczyzny w ramach „Generalnego Planu Wschodniego”. Z ziem wcielonych do Rzeszy wysiedlono ok. 900 tys. Polaków.

Celem niemieckiej polityki okupacyjnej było przekształcenie Polaków w „podludzi”, stanowiących wyłącznie siłę roboczą wykorzystywaną na potrzeby niemieckiej gospodarki.

Niemcy ściśle kontrolowali gospodarkę GG, wymuszali od Polaków obowiązkowe dostawy (tzw. kontyngenty). Wprowadzili obowiązek pracy dla mężczyzn od 14 do 60 roku życia.

Niemcy mordowali ludność żydowską w obozach zagłady, organizowali uliczne łapanki, swoich przeciwników politycznych zsyłali do obozów koncentracyjnych.

Sowieci organizowali masowe deportacje oraz zsyłki do łagrów. Miały one zazwyczaj taki sam scenariusz. W nocy bez uprzedzenia Sowieci okrążali dom i dawali ludziom kilkadziesiąt minut na spakowanie najpotrzebniejszych rzeczy. Następnie odstawiano ich na stacje kolejowe. Nikomu nie tłumaczono celu wywózki. Podróż odbywała się w bydlęcych warunkach, całymi tygodniami, była pasmem cierpień. Polaków przymusowo osiedlano na Syberii i w Kazachstanie, gdzie pracowali przy wyrębie lasów.

Sowieci prowadzili indoktrynację uczniów w szkołach. W działa te zaangażowani byli polscy komuniści.

Sowieci przeprowadzili paszportyzację, kolektywizację rolnictwa i nacjonalizację przemysłu, zarekwirowali oszczędności bankowe i dokonali niekorzystnej wymiany waluty.

Niewyobrażalny terror.

Prześladowania ludności polskiej, liczne aresztowania. 

Eksterminacja polskich elit (Akcja AB, Sonderaktion Krakau, Zbrodnia Katyńska).

Podbita ludność była poddawana germanizacji i sowietyzacji.

Konfiskata majątków i dzieł sztuki na zajętych obszarach.