W 1828 r. został zawiązany spisek polskich wojskowych tzw. sprzysiężenie w warszawskiej Szkole Podchorążych Piechoty, którzy pod przywództwem podporucznika Piotra Wysockiego planowali powstanie w obronie łamanej przez cara konstytucji.

W 1830 r. we Francji, Niderlandach oraz Belgii doszło do rewolucji zmierzających do zmiany rządów. Bunty społeczne w Europie Zachodniej oraz zaostrzony reżim wobec Polaków pod zaborami przyspieszył etapy organizacji powstania, które wybuchło 29 listopada 1830 r.  

Powstanie 1846 r. wybuchło w Krakowie i części Galicji, ponieważ pruskie władze aresztowały przywódców spisku planujących wywołanie trójazaborowego powstania. Do więzienia trafił wówczas Ludwik Mierosławski (przewidziany na przywódcę powstania). Pierwotnie planowano, że rebelia rozpocznie się w zaborze austriackim i pruskim, a następnie ogarnie zabór rosyjski.

W nocy z 20 na 21 II 1846 r. spiskowcom udało się opanować obszar Wolnego Miasta Krakowa.

W 1856 roku Rosja poniosła klęskę w wojnie krymskiej (1853-1856), co przyczyniło się do polepszenia sytuacji Polaków w Królestwie Polskim i złagodzenia polityki antypolskiej. Obudziły się wówczas nadzieje