Wpływ sytuacji międzynarodowej na przebieg obrad Sejmu Wielkiego

Organizacja wojny z Turcją przez caryce Katarzynę II, która wymagała wsparcia sił Rzeczpospolitej spowodowała, że władczyni Rosji wyraziła zgodę na zwołanie skonfederowanego sejmu. Liczyła, że głównym celem sejmu będzie uchwalenie zakresu przymierza z Rosją. Tak się jednak nie stało.

W okresie przed rozpoczęciem obrad Sejmu Wielkiego w Europie ukształtowały się dwa wrogie sojusze polityczne: prorosyjski i proaustriacki. Po stronie Rosji czasowo opowiedziała się Turcja (do czasu wybuchu wojny), natomiast po stronie Austrii Wielka Brytania, Prusy, Holandia, Szwecja i Turcja. Dla Rzeczpospolitej była to niezwykle korzystna sytuacja. Dotychczasowe państwa zaborcze stały wobec siebie w opozycji, co umożliwiało działanie na rzecz poprawy jej pozycji. Głównym zagrożeniem stawały się Prusy, które zagroziły wojną w przypadku zawarcia przymierza polsko - rosyjskiego. Obawy carycy przed rozpętaniem wojny na dwóch frontach przyczyniły się do rezygnacji z sojuszu. Tym samym zwołany do Warszawy sejm pozostawał niezależny.

W 1791 r. sytuacja międzynarodowa stawała się coraz mniej korzystna dla Rzeczpospolitej. Rzeczpospolita przestawała się liczyć jako sojusznik, a zwaśnione dotychczas państwa zaczęły wycofywać się z wojen i pertraktować w sprawach rozejmu.