Autor tekstu wskazuje, że przyczynami niepowodzeń reform za panowania Augusta II były:

• brak porozumienia między szlachtą a duchowieństwem odnośnie wysokości podatków oraz ustaleniu kto powinien je płacić;
• przekonanie szlachty, że utrzymanie ustroju demokracji szlacheckiej w jej pierwotnym kształcie jest najlepszym rozwiązaniem;
• król nigdy nie próbował wprowadzić postulowanych zmian siłą.