Muzułmanie mają obowiązek dbać o dobro swojej religii oraz dzielić się wiedzą o niej z innymi. Zwolennicy Mahometa napadali na karawany kupieckie należące do politeistów, co tłumaczyli względami religijnymi. Walkę z innowiercami uznano za cnotę. To przekonanie stało się w późniejszym okresie jednym ze źródeł dżihadu, czyli świętej wojny z niewiernymi, do której są zobowiązani wszyscy muzułmanie. Stosunek muzułmanów do innych wyznań wyznań jest złożony. Z jednej strony wojna stała się narzędziem szerzenia islamu. Udział w dżihadzie miał zapewnić poległym życie w raju. Z drugiej strony jednak, pod panowaniem muzułmanów żydzi oraz chrześcijanie mogli bez większych przeszkód wyznawać swoją wiarę pod warunkiem opłacenia specjalnego podatku - dżizji. Byli oni jednak obywatelami drugiej kategorii i nie mogli zajmować wysokich pozycji państwowych.