Relacje polsko - szwedzkie za panowania Zygmunta III Wazy:

W 1592 r. umiera król Szwecji Jan III Waza i schedę po nim otrzymuje jego syn Zygmunt III. Nowy król szybko utracił poparcie swoich nowych poddanych pod wpływem próby wzmocnienia wiary katolickiej wśród luterańskich Szwedów. W Szwecji powstała silna opozycja, na czele której stanął brat Jana III - Karol Sudermański. 

Zaniepokojony sytuacją wewnętrzną Zygmunt III udał się do swojej ojczyzny, gdzie jego armia poniosła sromotną klęskę w bitwie pod Linköping. W 1599 r. Riksdag zdetronizował Zygmunta i powołał jego 4 - letniego syna Władysława. Ze względu na brak zgody ze króla Polski nowym królem Szwecji został Karol Sudermański. 

W 1600 r. na znak sprzeciwu wobec odebrania władzy Zygmunt III Waza dokonał inkorporacji szwedzkiej Estonii, czym starał się wywołać wojnę z Karolem. 

Szwedzi szybko zareagowali na atak sił polskich i zorganizowali odsiecz, która przyczyniła się do zajęcia wielu ważniejszych twierdz na terenie Inflant oraz teren aż po rzekę Dźwinę. W 1602 r. dowództwo nad siłami polskimi w Inflantach przejął Jan Karol Chodkiewicz, który odzyskał Dorpat i pokonał siły szwedzkie w bitwach pod Białym Kamieniem (1604 r.) i Kircholmem (1605 r.). Po klęsce wojsk szwedzkich pod Kircholmem strony zawarły pokój, który przez wiele lat był odnawiany. W tym czasie na tronie szwedzkim zasiadł Gustaw II Adolf.

W 1617 r. zaatakował Inflanty, lecz swoich zdobyczy nie udało się utrzymać. Walki zostały wznowione w latach 20. XVII w. Stoczono wówczas bitwę pod Gniewem, gdzie przegrały siły polskie, bitwę pod Hamersztynem i pod Oliwą, gdzie porażkę ponieśli Szwedzi oraz bitwę pod Trzciana, gdzie wielkim wygranym okazała się strona polska. 

W 1629 r. doszło do zawarcia porozumienia w Starym Targu, który miał trwać 6 lat. Szwedzi zatrzymali Inflanty na północ od Dźwiny oraz porty Prus Królewskich i Prus Książęcych, z wyjątkiem Gdańska, Pucka i Królewca. 

Relacje polsko - szwedzkie za panowania Władysława IV Wazy:

Za panowania Władysława IV stosunki ze Szwecją nie uległy zmianie. Król przygotowywał się do wojny. Zreorganizował armię oraz rozbudował flotę. Jednak pod wpływem starań dyplomatycznych Szwecji oraz polskiej szlachty został zawarty rozejm w Sztumskiej Wsi (1635 r.), który miał obowiązywać przez następne 26,5 roku. Na jego mocy Szwedzi zatrzymali Inflanty, ale musieli oddać wszystkie miasta pruskie i zrezygnować z pobierania ceł.