Boratynki - nazwa miedzianego szeląga Jana Kazimierza, bitego w Rzeczpospolitej w latach 1659-1668. Boratynki koronne na awersie przedstawiały głowę króla Jana Kazimierza w wieńcu laurowym oraz napis - IOAN. – CAS. REX (Jan Kazimierz Król). Rewers przedstawiał orła polskiego z tarczą herbową dynastii Wazów na piersiach. W otoku widniał napis: SOLID. REGN – POLON (szeląg Królestwa Polskiego) oraz data.

Tymfy, tynfy - pierwsze polskie srebrne monety, bite w latach 1664-1667, początkowo w mennicach bydgoskiej i krakowskiej, a z czasem również lwowskiej. Deklarowany nominał monety wynosił 30 groszy, jednak srebro używane do produkcji miało wartość nie większą niż 10 - 15 groszy. Na awersie monety widniał trzyliterowy monogram króla Jana Kazimierza - „ICR” Ioannes Casimirus Rex, co złośliwie, przez wzgląd na niską zawartość srebra w monecie - odczytywano jako Initium Calamitatis Regni – początek nieszczęść Królestwa. 

Nadmierna emisja boratynek i tynfów stanowiła jedną z przyczyn upadku gospodarczego Rzeczpospolitej w XVII wieku (słynne powiedzenie: „dobry żart tynfa wart”).