Zawarty w 1672 r. pokój w Buczaczu był uznawany za haniebny, ponieważ:

A. Rzeczpospolita przyjęła go bez jakiejkolwiek próby oporu.

B. na jego skutek Rzeczpospolita stała się lennem sułtana.

C. wiązał się z ogromnymi stratami terytorialnymi.

D. został przyjęty przez króla bez zgody sejmu. 

Uzasadnienie: Traktat w Buczaczu sankcjonował tureckie panowanie na Podolu aż do 1699 roku. Nie zapewnił jednak równie długotrwałego pokoju w stosunkach polsko-osmańskich. W Rzeczypospolitej utrata Podola, konieczność płacenia rocznego „podarunku” Porcie, zrzeczenie się kontroli nad Kozakami, a w końcu napływ szlachty, uchodzącej z zajętych przez Turków ziem, sprawił, że szlachta uświadomiła sobie konsekwencję przegranej wojny. Rzeczpospolita stała się teoretycznie na krótko państwem zależnym od Imperium Osmańskiego. Co gorsza, Mehmed IV domagał się dalszych ustępstw i groził nową kampanią, która miałaby zniszczyć nawet Kraków.

 

Stoczona w 1673 r. bitwa pod Chocimiem doprowadziła do:

A. zawarcia pokoju wieczystego z Turcją.

B. odzyskania przez Rzeczpospolitą Podola.

C. abdykacji Michała Korybuta Wiśniowieckiego. 

D. wzrostu popularności Jana Sobieskiego wśród szlachty.

Uzasadnienie: Chocimska wiktoria, traktowana przez Polaków jako odwet za pokój buczacki, pozwoliła Sobieskiemu rok później wygrać elekcję i zasiąść na tronie Polski.