Wojska rosyjskie stosowały strategię spalonej ziemi. Polegała ona na na niszczeniu wszystkiego, co może być przydatne stronie przeciwnej. Taktyka ta była stosowana zazwyczaj podczas przemarszu lub wycofywania się – także na własnym terytorium. Celem takich działań było pozbawienie nieprzyjaciela źródeł zaopatrzenia, spowolnienie poruszania się jego wojsk oraz pozbawienie możliwości późniejszego wykorzystania odzyskanego lub zdobytego majątku. W 1812 roku Rosjanie cofając się w głąb kraju, doprowadzili do wyniszczenia Wielkiej Armii.