Przyczyny spadku plonów w XVII wieku: 

- kryzys gospodarczy, społeczny i polityczny;

- spadek cen i zmniejszenie się popytu na produkty rolne;

- regres i stagnacja gospodarcza;

- przesuwanie ośrodków dominacji gospodarczej z południowego zachodu do Anglii i Niderlandów;

- przyśpieszona akumulacja kapitału w przemyśle i handlu; 

- nasilenie się stosunków feudalnych we wschodnich Niemczech, Polsce i Czechach;

- zmniejszenie się dopływu srebra z Ameryki. 

Holandia w XVII wieku osiągnęła najwyższe plony, ponieważ sprzyjała jej sytuacja polityczno-gospodarcza, posiadała najlepszą flotę handlową oraz wprowadziła nowoczesne techniki rolne (płodozmian) i doskonalsze, żelazne narzędzia.