System ustrojowy, który ukształtował się w Koronie po uchwaleniu Konstytucji Nihil novi, miał charakter monarchii mieszanej. Król reprezentował monarchiczną formę ustroju, senatorzy - oligarchiczną a posłowie ziemscy - demokratyczną. Na mocy przywileju z 1505 roku szlachta uzyskała gwarancję zachowania dotychczasowych przywilejów, a król bez zgody szlachty nie mógł wprowadzać nowych praw. Pełnię praw politycznych uzyskali tylko przedstawiciele szlachty, a każdy szlachcic był równy sobie. W rzeczywistości stan ten był bardzo zróżnicowany (dzielił się na magnaterię, szlachtę średnią, szlachtę zagrodową i gołotę). O powstaniu monarchii mieszanej zadecydowały liczne przywileje nadawane przez