Postanowienia chocimskie dotyczyły spraw tatarskich i kozackich, ponieważ obie strony były zaangażowane w wojnę polsko-turecką z 1621 roku, tzn. Kozacy walczyli po stronie Polski, a Tatarzy w sojuszu z Turcją. Według traktatu chocimskiego Kozacy nie mogli prowadzić żeglugi po Dnieprze. Ponadto jeśli zaatakowaliby oni Turcję, Polacy zobowiązali się ich ukarać. Turcy zaś zobowiązali się do powstrzymania Tatarów od najazdów na Polskę, jeśli dokonaliby ataku na Polaków, chan tatarski miał zostać ukarany przez sułtana.