a) Nie, ponieważ argumentem interwencji było zajęcie przez Lotara pałacu w Akwizgranie. Formalnie te tereny właśnie należały do Lotara, a nie do cesarstwa Ottona II.

b) Stosunek wspomnianych w źródłach władców do dziedzictwa Karola Wielkiego był pozytywny, ponieważ uważali Karola Wielkiego za ojca nowego imperium w Europie.

c) Wspomniany w tekście dawny rzymski obyczaj sięgał czasu dominatu. Odpowiedź C

Uzasadnienie:

Cesarz Otton III podobnie jak cesarz Dioklecjan  stał się władcą absolutnym. Nie był już tylko pierwszym obywatelem, ale władcą, którego rządy miały boskie źródła. Jego władza była nieograniczona. Podejmował decyzje dotyczące nie tylko polityki, ale również spraw społecznych i gospodarczych.