Magnaci była to najbogatsza warstwa społeczna, posiadająca wielkie własności ziemskie, miasta oraz wsie. W dobie XVII i XVIII wieku cieszyli się wielkim znaczeniem w polityce Rzeczypospolitej. Byli to ludzie na ogół bardzo dobrze wykształceni, którzy znali języki obce i często przebywali na dworach zagranicznej szlachty, czy nawet monarchów. W czasach głębokiego kryzysu końca XVII i początku XVIII wieku magnateria zaczynała zyskiwać na znaczeniu poprzez uzależnianie od siebie biedniejszej szlachty. Magnaci dążyli do osłabienia władzy monarchy, gdyż przy słabym królu rosło ich znaczenie.