Cywilizacja egipska narodziła się w dolinie rzeki Nil. Egipcjanie, podobnie jak mieszkańcy Mezopotamii budowali kanały nawadniające pola. Wody Nilu wzbierały latem, pod koniec tej pory roku rzeka wylewała, jesienią jej wody opadały i pozostawiały w dolinie wilgotny, żyzny muł. Nawodniona i użyźniona gleba była gotowa do siewu. Bez corocznych wylewów Nilu niemożliwa byłaby uprawa ziemi, a bez tego nie mogłoby powstać silne państwo. W starożytności życie egipskiego społeczeństwa skupiało się niemal wyłącznie na żyznych obszarach doliny i delty życiodajnej rzeki. 

 

Nil był dla pustynnego państwa głównych źródłem życia. Wzdłuż brzegów rzeki ciągnęły się pola uprawne. Regularne wylewy nanosiły na pola uprawne żyzny muł, co zapewniało obfite plony. Dodatkowo stworzono system kanałów irygacyjnych, doprowadzających wodę na pola położone dalej od brzegów Nilu oraz odprowadzające jej nadmiar podczas wylewów. Żniwa odbywały się w marcu i kwietniu.Egipcjanie uprawiali głównie jęczmień, pszenicę, proso, orkisz, oliwki i figi. Z rosnącej nad rzeką trzciny, zwanej papirusem, wytwarzano materiał piśmienniczy, meble i różne artykuły codziennego użytku. 

Nil był również głównym szlakiem komunikacyjnym. Pływające po nim statki i łodzie przewoziły pasażerów oraz towary wzdłuż całego państwa egipskiego. Dzięki regularnym wylewom rzeka miała olbrzymie znaczenie dla mieszkańców Egiptu i dlatego kraj ten nazwano "darem Nilu".

Życie mieszkańców Egiptu było całkowicie uzależnione od wylewów Nilu. W celu zwiększenia plonów, Egipcjanie stworzyli system kanałów  irygacyjnych, doprowadzających wodę na pola położone dalej od brzegów Nilu oraz odprowadzające jej nadmiar podczas wylewów. Co roku, przy budowie kanałów, grobli i magazynów pracowało tysiące mieszkańców Egiptu. Część ludności zajmowała się rolnictwem, a część rzemiosłem. Pracą egipskiego społeczeństwa musiał ktoś kierować. Około 3100 r. p.n.e. nad Nilem powstało państwo zarządzane przez faraona. Państwo egipskie istniało ponad 3 tysiace lat - aż do I wieku p.n.e.

 

Warunki naturalne, które sprzyjały powstaniu cywilizacji egipskiej:

- W Egipcie występowało dużo kamienia. W kamieniołomach pozyskiwano piaskowiec, granit, bazalt i wapień - wykorzystywane do wznoszenia licznych pałaców i świątyń. Wydobywano również złoto.

- Z rosnącej nad Nilem trzciny, zwanej papirusem, wytwarzano materiał piśmienniczy, a także meble i różne artykuły codziennego użytku.

 

Organizacja państwa egipskiego

Starożytne państwo egipskie było monarchią rządzoną przez faraona. 

Faraon i jego urzędnicy:

a) organizowali pracę Egipcjan,

b) zapewniali swoim poddanym bezpieczeństwo,

c) rozsądzali spory. 

W zamian mieszkańcy Egiptu składali faraonowi daniny w postaci płodów rolnych, zwierząt hodowlanych oraz wyrobów rzemieślniczych. Władca przeznaczał je na utrzymanie siebie, swoich urzędników oraz żołnierzy. Kiedy rozpowszechniono użycie pieniędzy (VII w. p.n.e.), wówczas daniny zastąpiono podatkami.

Egipt był rozległym i dobrze zorganizowanym państwem. Na jego terytorium rozwijały się piękne miasta, istniał również podział pracy pomiędzy rolników a rzemieślników.

Starożytne państwo egipskie przetrwało ponad 3000 lat.