Sukcesy krzyżowców w Ziemi Świętej okazały się nietrwałe, ponieważ rycerze udający się na wyprawę szybko zaspokajali swoje żądzę łupów i wracali do Europy. Na terenie Ziemi Świętej państwa krzyżowe zostały osamotnione i nie mogły odeprzeć armii muzułmanów. Ponadto pod wpływem zadanych strat w wyniku II i III krucjaty idea ruchu krzyżowego słabła i coraz mniej rycerzy udawało się na wyprawy. Krzyżowcy przebywający na terenie Ziemi Świętej często wchodzili między sobą w konflikty, które ułatwiały wrogom przejecie kontroli na tym terenie.