Zakres władzy cesarza bizantyjskiego był  nieograniczony. Cesarz mógł ustanawiać prawa, był najwyższym wodzem oraz (według wierzeń) był reprezentantem boga na ziemi. Wyjątkowa pozycja cesarza w Bizancjum przejawia się w bogato zdobionych szatach, diademie na głowie, a także centralne ustawienie jego postaci. Co więcej, przed cesarzem klęczy biskup i prosi go o przebaczenie za herezję ikonoklazmu. Tym samym autor ilustracji wskazał, że cesarz był głową Kościoła bizantyjskiego i to on miał prawo podejmować najważniejsze decyzje związane z osobami duchownymi.