Świat u schyłku XIX wieku był w większości podzielony pomiędzy państwa europejskie. Nowymi potęgami tego czasu stały się Wielka Brytania, Niemcy, USA oraz Japonia. Chęć wzmocnienia swojego państwa poprzez zdobywanie nowych terenów skutkowało koniecznością wszczynania konfliktów z dotychczasowymi posiadaczami.

Pod koniec XIX wieku i na początku XX największe aspiracje mocarstwowe miały Niemcy, które poprzez prężne rozwijanie swojej gospodarki i poszerzanie swoich stref wpływów na całym świecie rozpoczęły wielką rywalizację z dotychczasowym brytyjskim mocarstwem kolonialnym. W jego kręgu zainteresowań  znalazły się tereny Bliskiego Wschodu, gdzie odnaleziono wielkie złoża ropy naftowej, która stanowiła główne źródło energii dla rozwijającego się przemysłu. Niemcy nawiązali ścisłe kontakty gospodarcze z Turcją, uzbrajali turecką armię i szkolili kadrę. Wyrazem rosnących aspiracji Niemiec stał się projekt budowy linii kolejowej Berlin - Stambuł - Bagdad. Rosnące zainteresowanie Niemiec Bliskim Wschodem z obawami przyjmowały władze Wielkiej Brytanii, które uważali te terytoria za swoją strefę wpływów. Ponadto związki Niemiec i Turcji znacznie niepokoiły Rosję, która sama rozpoczynała wdrażać swoją politykę na Bałkanach.