Problemy Chin wynikające z przeprowadzonych w kraju reform gospodarczych (od lat 80. XX w.):

1) Ogromna różnica między rozwojem gospodarczym wybrzeża a zacofaniem wewnątrz kraju. W Państwie Środka od wielu lat obserwujemy gigantyczną migrację ludności wiejskiej do miast w poszukiwaniu pracy i lepszych warunków życia (w ciągu 30 lat odsetek miast wzrósł z 18% do prawie 50%). Wielu robotników najemnych nie ma stałego miejsca zamieszkania. 

2) Rozwarstwienie ekonomiczne. W kraju występują głębokie nierówności społeczne (podział na bogatych i biednych). Ludzie o niższych dochodach (głównie mieszkańcy regionów rolniczych) czują się pokrzywdzeni przez państwo.

3) Dyktatura partii komunistycznej oraz brak swobód obywatelskich.

4) Przeludnienie. Chiny są jednym z najgęściej zaludnionych państw świata. Dwa chińskie miasta molochy - Pekin i Szanghaj postanowiły walczyć z „przeludnieniem” i zanieczyszczeniem środowiska. Wprowadziły odgórne zarządzenia wyburzenia ubogich dzielnic oraz eksmisji mieszkańców do innych miast. Zdecydowano, że Szanghaj ograniczy liczbę ludności do 25, zaś Pekin do 23 milionów.

5) Brak bezpieczeństwa socjalnego. W wyniku reform wolnorynkowych pojawiło się bezrobocie, setki milinów ludzi straciło dostęp do opieki medycznej. 

6) Katastrofa ekologiczna. Błyskawiczne uprzemysłowienie Chin doprowadziło do olbrzymiego zanieczyszczenia kraju. Pekin oraz inne części Chin - zmagają się z największym na świecie zanieczyszczeniem powietrza, które grozi poważnymi konsekwencjami zdrowotnymi. Zupełnie nieuregulowana jest polityka odpadów, pojęcie recyklingu praktycznie nie istnieje. W Chinach ogromna większość śmieci trafia do rzek lub innych zbiorników wodnych.