Do schizmy wschodniej doszło w wyniku  sporu o pierwszeństwo w Kościele, który to istniał pomiędzy chrześcijanami żyjącymi na wschodzie i na zachodzie. Na Wschodzie przywódcą chrześcijan był patriarcha, zaś na Zachodzie papież. Obaj konkurowali o władzę w Kościele. Chrześcijanie z Zachodu oraz Wschodu spierali się również o inne kwestie, np.:

• O chleb używany do komunii (kwaśny (Wschód) czy przaśny (Zachód).
• O celibat (istnieje na Zachodzie, zaś na Wschodzie duchowni mogą się pobierać).

W celu pogodzenia wschodniego i zachodniego Kościoła, w 1054 r. do Konstantynopola przybył wysłannik papieża. Jednak nie doszedł on do porozumienia z patriarchą, dlatego rzucił na niego klątwę. W odpowiedzi patriarcha rzucił klątwę na papieża i zachodni Kościół. W ten sposób doszło do schizmy wschodniej.