Przyczyny konfliktu polsko-krzyżackiego za czasów Władysława Łokietka:

• Zajęcie Pomorza Gdańskiego przez Krzyżaków w 1309 r.
• Pogorszenie stosunków pomiędzy Polską z zakonem krzyżackim.

Władysław Łokietek zwrócił się z prośbą do papieża o rozstrzygnięcie sporu. Spór rozwiązano na korzyść Polski, pomimo to Krzyżacy nie zwrócili bezprawnie zagarniętych ziem, to w konsekwencji doprowadziło do wybuchu kilkuletniej wojny. W jej ramach doszło do bitwy pod Płowcami w 1331 r.

Z kolei Kazimierz Wielki zaraz po przejęciu władzy: przedłużył rozejm z zakonem krzyżackim. Król Kazimierz Wielki zrezygnował z walki z Krzyżakami o Pomorze Gdańskie, ponieważ jego głównym priorytetem stało się utrzymanie pokoju. Kazimierz Wielki starał się przede wszystkim wzmocnić kraj i zabezpieczyć jego granice. Dzięki temu posunięciu, pomiędzy Polską a państwem krzyżackim nie było konfliktów zbrojnych przez kolejne lata. Kazimierz Wielki doprowadził do kolejnego procesu z zakonem krzyżackim w Warszawie, ponieważ rycerze zakonni nie uznali postanowień wyroku sądu papieskiego z Inowrocławia. Wyrok ogłoszono 10 lutego 1321 r. w kościele św. Mikołaja w Inowrocławiu - skazywał Zakon na zwrot Pomorza i wypłacenie odszkodowania stronie polskiej w wysokości 3 600 grzywien. Zakon złożył jednak skuteczną apelację do papieża i odszkodowanie umorzono.