1. Jak wyglądał film projektowany na ekranie?

- Obraz projektowany na ekranie poruszał się, drgał i często się zmieniał. Był rozmazany. Przez cały seans wyświetlano różne sceny z życia ludzi, powiększone kilkadziesiąt razy. Obrazy przesuwały się stanowczo, jednak bardzo powoli, nienaturalnie. Napisy były niedokładne, dlatego widzowie źle odczytywali wyświetlane na ekranie wyrazy. Wychodząc z kina byli oszołomieni i rozkojarzeni. Autor tekstu źródłowego zaznaczał: Przy tym wszystkie rysy, pęknięcia i bańki powstałe przy odlewaniu wstęgi kolodionowej (taśmy filmowej), na której są w aparacie umieszczone negatywy obrazów, pojawiają się na ekranie kilkadziesiąt razy powiększone, tak, że robi to wrażenie nie scen z życia, ale nużącej halucynacji człowieka chorego na gorączkę (...) Wszystko zaś razem jest tak niedokładne, że (...) pomyliwszy się w czytaniu (...), brali "Bokserów" za "Szermierzy", "Okręt na morzu" za "Bulwary", a "Scenę w domu obłąkanych" za "Taniec szkocki".