Historia

Podaj główne założenia polskiej polityki 4.43 gwiazdek na podstawie 7 opinii
  1. Szkoła podstawowa
  2. 7 Klasa
  3. Historia

Główne założenia polskiej polityki międzynarodowej w latach 1918 - 1939:

  • W pierwszych latach funkcjonowania II RP władze polskie starały się głównie o uzyskanie poparcie w sprawie granic lub zawierały układy z sojusznikami. 
    • W 1921 r. podpisano z Francją deklarację o przyjaźni, układ polityczny i konwencję wojskową o wzajemnej pomocy na wypadek agresji niemieckiej na którąś ze stron. 
    • W 1921 r. z Rumunią zawarto konwencję handlową, tajną umowę wojskową oraz przymierze obronne zobowiązujące do wzajemnej pomocy w wypadku agresji sowieckiej na którąś ze stron. 
  • Józef Piłsudski dążył do stworzenia sojuszu państw środkowoeuropejskich, zwanych Międzymorzem. Kontynuatorem jego myśli był minister spraw zagranicznych - Józef Beck.
  • Polskie władze dostrzegły zagrożenie wynikające ze zbliżenia pomiędzy dawnymi zaborcami (układ w Rapallo). W celu obrony wschodnich granic w 1924 r. utworzono Korpus Ochrony Pogranicza
  • W 1925 r. Polska zawarła konkordat z Watykanem oraz traktat arbitrażowy z Czechosłowacją, który dotyczył handlu i wzajemnej ochrony mniejszości narodowych. 
  • Józef Piłsudski i Józef Beck starali się stosować politykę równowagi oraz zachowania tzw. równych odległości w relacjach Warszawy z Berlinem i Moskwą. 
  • W 1932 r. - Polska i ZSRR zawarły pakt o nieagresji (na 3 lata, przedłużony w 1934 r.).
  • W 1934 r. - Polska i III Rzesza podpisały deklarację o niestosowaniu przemocy we wzajemnych stosunkach.
  • W marcu 1938 r. nawiązano stosunki dyplomatyczne z Litwą - strona polska wystosowała w tej sprawie ultimatum, które zostało przyjęte przez stronę litewską. 
  • Ze względu na narastające zagrożenie ze strony Trzeciej Rzeszy - polska dyplomacja dążyła do zapewnienia gwarancji politycznych i wojskowych przez Wielką Brytanię i Francję. 
DYSKUSJA
klasa:
Informacje
Autorzy: Stanisław Roszak, Anna Łaszkiewicz, Jarosław Kłaczkow
Wydawnictwo: Nowa Era
Rok wydania:
ISBN: 9788326731693
Autor rozwiązania
user profile

Paulina

56163

Nauczyciel

Wiedza
Kąty

Kąt to część płaszczyzny ograniczona dwiema półprostymi o wspólnym początku, wraz z tymi półprostymi.

Półproste nazywamy ramionami kąta, a ich początek – wierzchołkiem kąta.

kat-glowne
 


Rodzaje kątów:

  1. Kąt prosty – kąt, którego ramiona są do siebie prostopadłe – jego miara stopniowa to 90°.

    kąt prosty
  2. Kąt półpełny – kąt, którego ramiona tworzą prostą – jego miara stopniowa to 180°.
     

    kąt pólpelny
     
  3. Kąt ostry – kąt mniejszy od kąta prostego – jego miara stopniowa jest mniejsza od 90°.
     

    kąt ostry
     
  4. Kąt rozwarty - kąt większy od kąta prostego i mniejszy od kąta półpełnego – jego miara stopniowa jest większa od 90o i mniejsza od 180°.

    kąt rozwarty
  5. Kąt pełny – kąt, którego ramiona pokrywają się, inaczej mówiąc jedno ramię tego kąta po wykonaniu całego obrotu dookoła punktu O pokryje się z drugim ramieniem – jego miara stopniowa to 360°.
     

    kat-pelny
     
  6. Kąt zerowy – kąt o pokrywających się ramionach i pustym wnętrzu – jego miara stopniowa to 0°.

    kat-zerowy
 
Pozycyjny system dziesiątkowy

System liczenia, którego używamy jest pozycyjny i dziesiątkowy. Wyjaśnijmy co to oznacza:

  • pozycyjny, ponieważ liczbę przedstawia się jako ciąg cyfr, a wartość poszczególnych cyfr zależy od miejsca (pozycji), jakie zajmuje ta cyfra,
  • dziesiątkowy, ponieważ liczby zapisujemy za pomocą dziesięciu znaków, zwanych cyframi: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9.

Przykład (wyjaśniający pojęcie pozycyjnego systemu dziesiątkowego):

img01
 

Każda z cyfr użyta w powyższej liczbie tworzy określoną wartość, która jest uzależniona od miejsca (pozycji), jaką zajmuje ta cyfra w zapisie utworzonej liczby.

Jeśli użyjemy dokładnie tych samych cyfr, z których zbudowana jest powyższa liczba, ale użyjemy ich w innej kolejności to otrzymamy całkiem inną liczbę (np. 935287, 728395).

Przestawienie kolejności cyfr zmienia wartość liczby, dlatego nasz system liczenia jest pozycyjny (ponieważ miejsce cyfry w zapisie liczby nadaje wartość tej liczbie), natomiast używanie dziesięciu cyfr do zapisu liczby powoduje, że nazywamy go dziesiątkowym systemem.
 

Liczbę z powyższego przykładu możemy zapisać też w następujący sposób:
$$3•1+9•10+5•100+7•1000+8•10000+2•100000= 287 593$$
 

Przykład (czytanie zapisanych liczb w pozycyjnym systemie dziesiątkowym):
  • 22 500 - czytamy: dwadzieścia dwa i pół tysiąca lub dwadzieścia dwa tysiące pięćset,
  • 1 675 241 - czytamy: milion sześćset siedemdziesiąt pięć tysięcy dwieście czterdzieści jeden.

  Ciekawostka

Pozycyjny system dziesiątkowy pochodzi prawdopodobnie z Indii (znany jest napis z 683 roku zawierający zapis liczby w systemie pozycyjnym z użyciem zera). Za pośrednictwem Arabów system ten oraz zero dotarły do Europy (stąd nazwa cyfry arabskie) i obecnie jest powszechnie używanym systemem liczbowym.

Zobacz także
Ostatnie 7 dni na Odrabiamy w liczbach...
ROZWIĄZALIŚMY0ZADAŃ
zadania
wiadomości
ODPOWIEDZIELIŚMY NA0WIADOMOŚCI
NAPISALIŚCIE0KOMENTARZY
komentarze
... i0razy podziękowaliście
Autorom