Armia Krajowa (AK) - tajna organizacja wojskowa powstała 14 II 1942 r. ze Związku Walki Zbrojnej. Miała scalić wszystkie organizacje wojskowe, działające w okupowanej Polsce i uznające rząd Rzeczypospolitej Polskiej na wychodźstwie. Dowódcami AK byli kolejno: Stefan Grot-Rowecki, Tadeusz Bór-Komorowski i Leopold Okulicki-Niedźwiadek. Celem AK była samoobrona narodu. W tajnych szkołach kształciła przyszłe kadry oficerskie. Produkowała broń, prowadziła pracę wywiadowczą i propagandową. Od 1943 r. tworzyła oddziały partyzanckie. Wiosną 1944 r. liczyła ok. 380 tys. żołnierzy. Armia Krajowa odegrała zasadniczą rolę w akcji „Burza” i w Powstaniu Warszawskim (1944 r.).