W sztuce egipskiej (kanonie egipskim) stosowano połączenie przedstawienia frontalnego z przedstawieniem z profilu. 

Postaci ludzkie przedstawiano w nastąpujący sposób - głowa z profilu, oko i ramiona - frontalnie, tors - skręcony, nogi z profilu. 

Na płaskorzeźbach poszczególne postaci przedstawiano poprzez zróżnicowanie ich wielkości. Faraon - władca Egiptu był zawsze najwyższy, najbardziej wyeksponowany. 

Idealizowano wizerunki królewskie, sylwetki dostojników oraz kapłanów. Przedstawiano ich hieratycznie. Zasady sztuki egipskiej pozostały niezmienione przez tysiąclecia.