Przemiany ustrojowe w starożytnych Atenach:

• W epoce archaicznej władza w Atenach należała do arystokracji - sprawowali ją urzędnicy (archonci) oraz Areopag (rada złożona z byłych archontów - jako organ ustawodawczy i sądowniczy).
• W II poł. VII w. p.n.e koncentracja ziemi w rękach arystokracji oraz wzrost liczby ludności - doprowadziły do kryzysu społecznego. Drobni rolnicy coraz częściej się zadłużali, a tym samym popadali w niewolę. 
• W celu uspokojenia sytuacji wewnętrznej - Drakon (w 621 r. p.n.e.) spisał prawa (uchodzące za bardzo surowe). Nie zdołano jednak opanować konfliktów w Atenach. 
• W 594/593 r. p.n.e. Solon wprowadził nowe prawa. Należały do nich: kasata długów (tzw. "strząśnięcie długów"), reforma sądownictwa oraz wprowadzenie czterech klas majątkowych (według osiąganego dochodu). 
• Reformy Solona nie zadowoliły z kolei biedoty, domagającej się nowego podziału ziemi, ani ludzi bogatych, którzy ponosili (w ich mniemaniu) znaczne koszty społeczne. 
• W konsekwencji - władzę w Atenach przejął tyran Pizystrat. Jego synowie zostali wygnani z miasta w 510 r. p.n.e. 
• W 508/507 r. p.n.e. Klejstenes przeprowadził reformy, które zapoczątkowały ustrój demokratyczny w polis. Od tego czasu wszyscy obywatele mieli równe prawa polityczne, mogli uczestniczyć w posiedzeniach zgromadzenia ludowego oraz piastować urzędy. Warunkiem posiadania tych praw stanowiło urodzenie z ojca i matki Ateńczyków.