Piękna epoka (fr. La Belle Époque) - nazwa nadana okresowi od zakończenia wojny francusko - pruskiej w 1871 r. do wybuchu I wojny światowej w 1914 r. Trwała 43 lata i była uważana za okres rozkwitu, postępu i spokoju w Europie. Postęp techniczny sprawiał, że życie stawało się łatwiejsze, a życie kulturalne również osiągnęło niedościgniony poziom. W tym czasie powstał i rozwijał się kabaret, kino, a w sztuce panowała secesja i impresjonizm. Ówczesne społeczeństwa wierzyły w postęp i dobrobyt.