• Jan Długosz - największy dziejopisarz polski epoki średniowiecza, żył i tworzył w latach 1415 - 1480. Od najmłodszych lat przeznaczony był do stanu duchownego. Studiował w Akademii Krakowskiej, był doradcą biskupa krakowskiego Zbigniewa Oleśnickiego oraz króla Kazimierza Jagiellończyka. W 1467 r. Długosz został wychowawcą synów królewskich. Był wymagającym i utrzymującym dyscyplinę nauczycielem. Jego pasją było dziejopisarstwo. 

Największym dziełem Jana Długosza są Roczniki, czyli Kroniki sławnego Królestwa Polskiego, nad którymi uczony pracował ponad 20 lat, aż do swojej śmierci. Całość kroniki została podzielona na 10 ksiąg dziejów dawnych, poprzedzonych opisem geograficznym Polski i 2 księgi dziejów mu współczesnych (do 1410 r.). Długosz wykorzystał w swym dziele tradycję ustną, własne doświadczenia nabyte w służbie dyplomatycznej oraz obce źródła. Dzieło zostało wydane dopiero w XVIII wieku.