Sejm 1788 - 1792 jest określany mianem "Wielki", ponieważ był to najważniejszy i najdłużej obradujący sejm w dziejach I Rzeczypospolitej. Jego celem było przywrócenie pełnej suwerenności i przyspieszenie rozwoju gospodarczego państwa polskiego. Największym sukcesem Sejmu Wielkiego było uchwalenie w dniu 3 maja 1791 roku Konstytucji. Na jej mocy zniesiono liberum veto i wolną elekcję oraz wprowadzono trójpodział władzy. Konstytucja zwiększała uprawnienia mieszczan i zapowiadała poprawę sytuacji chłopów. Po uchwaleniu ustawy zasadniczej - w kraju zaponowała powszechna euforia, która stała się również udziałem króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.