Zamek w Malborku - jedna z najwspanialszych średniowiecznych fortyfikacji w Europie.

1) charakter budowli (funkcje),

• budowla obronna; 
• stolica państwa krzyżackiego;
• W XIV i XV w. Malbork pełnił funkcję siedziby wielkiego mistrza zakonu;

2) miejsce usytuowania,

• Zamek w Malborku usytuowany jest w północnej Polsce na Pomorzu, na prawym brzegu Nogatu;

3) czas powstania,

• wzniesienie tej ogromnej budowli warownej zajęło Krzyżakom 150 lat;
•  budowany w kilku etapach od 1280 r. do połowy XV w.;

4) poszczególne elementy jego zabudowań.

• Przedzamcze - najrozleglejsza i najsłabiej ufortyfikowana część twierdzy, zwana także Zamkiem Niskim. Przedzamcze zamieszkiwała głównie służba zamkowa i rzemieślnicy. Ulokowano tam stajnie, magazyny, piekarnię oraz kuchnie.
• Zamek Średni - reprezentacyjna część zamku. Znajdowały się w nim: Pałac Wielkiego Mistrza, Wielki Refektarz (jadalnia i miejsce spotkań) oraz refektarze - zimowy i letni.
• Pałac Wielkiego Mistrza - to wysoka czteroboczna bryła z narożnymi wieżyczkami. Jej wnętrze pokrywały piękne zdobienia.
• Wielki Refektarz - najważniejsza sala malborskiego zamku, mogąca pomieścić nawet 400 osób. To tam podejmowano najważniejsze poselstwa i wyprawiano wystawne uczty. Olbrzymią salę ogrzewano gorącym powietrzem, dostarczanym z kuchni przez system kanałów podłogowych.
• Zachodnia brama wjazdowa - dostępu do niej strzegła fotreca obronna zwana barbakanem, wzmocniona dwiema basztami. Przez rzekę Nogat przerzucony był drewniany most.