Konstytucja Nihil novi uchwalona w Radomiu w 1505 roku za panowania króla Aleksandra Jagiellończyka ograniczała pozycję monarchy, zakazując mu wprowadzania jakichkolwiek nowych praw bez zgody obu izb polskiego sejmu (nic o nas bez nas). Konstytucja Nihil novi ugruntowała demokrację szlachecką w Rzeczypospolitej, a datę jej uchwalenia uważa się za początek polskiego państwa nowożytnego. Od momentu jej uchwalenia szlachta stała się siłą współrządzącą państwem.