Po śmierci Kazimierza Wielkiego na polskim tronie zasiadł Ludwik Węgierski (Andegaweński). Polska i Litwa zawarły unię personalną. Nowy monarcha przebywał głównie w Budzie i zajmował się sprawami węgierskimi, rządy w jego imieniu sprawowała w Krakowie matka - Elżbieta Łokietkówna, wspomagana przez małopolskich możnych. Ludwik I Wielki niechętnie przebywał w Polsce, był chorowity i twierdził, że nadwiślańskie powietrze bardzo mu szkodzi. Nigdy nie nauczył się języka polskiego. Zależało mu przede wszystkim na wzroście znaczenia własnej dynastii. Głównym celem Ludwika Andegaweńskiego było zapewnienie korony królewskiej na Węgrzech i w Polsce córkom - Jadwidze i Marii. W 1374 r. władca wydał przywilej w Koszycach, w którym ograniczył podatki płacone przez rycerstwo. W zamian za to, po jego śmierci królem Polski została jego córka - Jadwiga Andegaweńska.