Przewaga szlachty nad mieszczaństwem polegała przede wszystkim na tym, że mieszkańcy miast zostali całkowicie odsunięci od wpływu na sprawy państwa. W izbie poselskiej zasiadali co prawda przedstawiciele kilku miast (m.in. Wilna oraz Krakowa), nie mieli jednak prawa głosu. Na mocy przywileju piotrkowskiego (1496 r., Jan Olbracht) mieszczanom zakazano nabywania dóbr ziemskich. W ten sposób uniemożliwiono im konkurowanie ze szlachtą w dochodowym handlu zbożem. 

Mieszczanie:

- Nie posiadali praw politycznych;

- Nie mogli pisatować urzędów państwowych;

- Nie mogli posiadać majątków ziemskich;