1. Omów zachowania żołnierzy i cywilów ukazane w pamiętnikach.

- Wspomnienia z 2 sierpnia 1944 r. przepełnione są wzruszeniem, radością oraz wielkim szczęściem. Powstańcy po 5 latach niewoli poczuli w końcu upragnioną wolność. Oczy warszawiaków napełniały się łzami, z balkonów padały kwiaty, powstańcy śpiewali patriotyczne pieśni: "Warszawiankę" oraz "Szturmówkę". Autor wspomnień zaznaczał: "Coś rozsadzało piersi piersi. Czy duma? Nie. Może trochę. Ale przede wszystkim - szczęście. Wystarczyło spojrzeć na twarze tych ludzi płaczących i wzruszonych widokiem polskiego żołnierza, orzełka na czapce, opaski biało - czerwonej, wsłuchanych w śpiew polski - wolno i głośno brzmiący na ulicy. Po tylu latach..."