Neolityczni osadnicy wznosili swe domostwa z materiałów dostępnych w najbliższej okolicy. Na Bliskim Wschodzie wykorzystywano glinę, którą mieszano z trzciną, suszono na słońcu i formowano w cegły. W Europie - powszechnym materiałem budowlanym było drewno. Drewniane chaty osiągały długość ponad 20 metrów, wznoszono je blisko siebie. Całą osadę ogradzano palisadą z grubych, drewnianych pali oraz otaczano głębokim rowem. Jedna z najstarszych neolitycznych osad powstała w Çatal Höyük w Turcji. Mieszkańcy neolitycznych osad zajmowali się uprawą roli oraz hodowlą zwierząt. Wytwarzali udoskonalone narzędzia kamienne. Zapoczątkowali również dwa rodzaje rzemiosła - garncarstwo oraz tkactwo.