Różnice w położeniu rycerzy, mieszczan i chłopów. 

Jedną z cech charakterystycznych społeczeństwa średniowiecznej Europy było prawne zróżnicowanie ludzi. We wczesnym średniowieczu mieszkańcy Europy dzielili się przede wszystkim na wolnych i niewolnych, a także na zamożnych i ubogich. Na przełomie IX i X wieku społeczeństwo tradycyjne pojmowano jako wspólnotę tych, którzy walczą (wojownicy), tych, którzy się modlą (duchowni) oraz tych, którzy pracują (poddani). Z czasem zróżnicowanie wewnętrzne przybrało postać oddzielnych stanów. 

• Rycerstwo - miało zagwarantowaną dziedziczność własnych majątków, odrębne prawo, uzyskiwało również zwolnienia od płacenia podatków. Przedstawiciele tego stanu byli zobowiązani do uczestnictwa w pospolitym ruszeniu i obronie państwa.