Cezaropapizm - to doktryna polityczna głosząca zwierzchność władzy państwowej nad władzą kościelną, uznająca ją za uprawnioną do ingerencji w sprawy wiary i organizacji Kościoła. 

Cezaropapizm pojawił się już w czasach wydania edyktu mediolańskiego, jednak jego szczytem był okres panowania cesarza Justyniana Wielkiego, który osobiście ingerował w sprawy administracji kościelnej, wydawał edykty dogmatyczne i przepisy liturgiczne a także zwoływał i zatwierdzał postanowienia soborów.