W momencie, kiedy cesarstwo rzymskie zostało podzielone na dwie części (395 r.), rządziło dwóch cesarzy: jeden panował w zachodniej, a drugi we wchodniej części imperium. Cesarstwo zachodniorzymskie przeżywało stopniowy rozkład: osłabienie wielką wędrówką ludów, najazdami Hunów oraz Wandalów, aż w końcu przestało istnieć. W 476 r. barbarzyński wódz Odoaker obalił cesarza Romulusa Augustulusa.