Franciszkanów i dominikanów nazywamy zakonami żebraczymi, ponieważ swoją działalność duszpasterską prowadzili w miastach i utrzymywali się jałmużny, a nie z majątków ziemskich. Wiedli czynne życie wśród wiernych i jako pierwsi rozwinęli skuteczną działalność duszpasterską w środowisku miejskim.
Paulina Lipiec
Nauczycielka historii
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.
