W XIV i XV w. Kościół katolicki pogrążył się w kryzysie, którego przejawem była tzw. wielka schizma, czyli jednoczesne rządy dwóch zwalczajacych się papieży. Do przezwyciężenie tych trudności dążył m.in. ruch koncyliarystów, głoszący nadrzędną władzę soboru nad papieżem.